تألیف از / سیدسعید موسوی

شبکه‌های خشم و امید

کاستلز جنبش‌های اجتماعی سالیان گذشته را با نام خودارتباطی توده‌ای نام‌گذاری می‌نماید. از نظر وی، ارتباطات بزرگ‌مقیاس در سالیان گذشته دگرگونی فنی و سازمانیِ عمیقی را تجربه کرده است. «این خودارتباطی توده‌ای مبتنی است بر شبکه‌های ارتباطی تعاملی و چندسویه در اینترنت و حتی بیشتر از آن در شبکه‌های ارتباطی بی‌سیم که اکنون در همه جا سکوها یا پلتفورم‌های ارتباطی رایج هستند.»